W starożytnej Grecji (a później w Rzymie) pojawiła się metoda nauczania, która kładła nacisk na ogólne wykształcenie literackie. Stosowano ją na poziomie szkoły średniej, tzn. po etapie podstawowym, gdy już dziecko nauczyło się czytać i pisać.

Wspomniana metoda nauczania opierała się głównie na szczegółowej analizie utworu literackiego. Chodziło zazwyczaj o wielkie księgi tamtego okresu (w Grecji głównie dzieła Homera). Składała się ona z czterech części: dorthosis (krytyka tekstu), anagnosis (odczytanie), eksegesis (wyjaśnienie), krisis (osąd)

Jest to fragment tekstu, który wszedł do książki →  Decyduj i walcz! Podstawy formowania charakteru 

(Przy opisie metody korzystałem z pracy Marrou Henri-Irenee, Wychowanie w starożytności, Warszawa 1969, przeł. S. Łoś ss. 241-246, 390-393.)