Czasami czytam słodziutkie teksty, w których ktoś przekonuje mnie, że powinienem “akceptować dziecko takim, jakie jest”. Przyznaję – mam z tym problem.akceptacja

Osobiście znany mi jest tylko jeden przypadek, w którym mam bezwarunkowo akceptować dziecko – w przypadku choroby i inwalidztwa.

Znam zaś dziesiątki przypadków, w których taka akceptacja jest wręcz nieetyczna.

Oto wybrane przypadki:

gdy histeryzuje w sklepie,

gdy się nie uczy,

gdy nie sprząta swojego pokoju,

gdy nie myje zębów i generalnie chodzi brudne,

gdy nie mówi “dzień dobry” sąsiadom,

gdy przerywa w rozmowie starszym,

gdy długo siedzi przed telewizorem,

gdy długo siedzi przed komputerem,

gdy przeklina,

gdy cały czas kłóci się z kolegami,

gdy grymasi przy jedzeniu,

gdy pali papierosy,

gdy pije alkohol,

Dlatego nie zgadzam się ze stwierdzeniem, że “nie akceptując go takim jakie jest” nie osiągnę celów wychowawczych. Uważam, że tylko mój brak akceptacji (w powyższych przypadkach) daje jakąś szansę, że dziecko wyrośnie na porządnego człowiek.


ZAMÓW MOJE KSIĄŻKI I KURSY AUDIO

form
KSIĄŻKA: Wychować człowieka szlachetnego
form
KSIĄŻKA: Decyduj i walcz!
KSIĄŻKA: Nieposłuszne dzieci, posłuszni rodzice
___________________________________________________________________________
Jak panować nad klasą?
KURS AUDIO: Jak panować nad klasą?
KURS AUDIO: Obżarstwo poskromione NOWOŚĆ!
KURS AUDIO: Cud posłuszeństwa
___________________________________________________________________________

Pobierz bezpłatny Raport:
Dwie rzeczy, które musisz zrobić, żeby dzieci słuchały Twych poleceń
Zgadzam się z Polityką Prywatności