Szczęście to ostateczny cel naszych pragnień. Wszyscy do niego dążą. Według Blaise Pascala – paradoksalnie – nawet ci, co idą się wieszać (błędnie je lokalizując).  Poszukajmy szczęścia. Co nam może je dać?

Pieniądze

Nie ulega wątpliwości, że pieniądze są do życia niezbędne. Ale czy dają szczęście?

Skoro dobro człowieka polega na zachowaniu szczęścia, to pieniądze nie mają z nim nic wspólnego, bo pieniądze nie zachowujemy, lecz wydajemy (św. Tomasz).

Jeśli zaś stanowią porękę posiadania innych rzeczy, to łudzą nas tym samym posiadaniem tego świata, którego przecież nie jesteśmy właścicielami i nigdy nie będziemy.

Jak widać to błędny trop.

Sława

Niektórzy za szczęście uznają sławę i chwałę ludzką.

„Chwała to rozpowszechniona znajomość wraz z szacunkiem” (św. Ambroży). Jednak wszyscy wiemy, że sława na pstrym koniu jeździ, zazwyczaj szybko mija lub jest po prostu fałszywa, bo nie opiera się na dobru i pozytywnych zasługach danej osoby.

Z drugiej strony, nawet sława ludzka zdobyta zasłużenie, po śmierci, na niewiele nam się przyda. Rzecz w tym, żebyśmy byli „słynni”  w oczach Boga.

Władza

Szczęście to dobro doskonałe. Pokój absolutny. Władza zaś opiera się na trosce i strachu.

To znowu błędny trop. Władza nie daje szczęścia.

Przyjemności cielesne

Obserwując współczesny świat wydawać by się mogło, że tu leży klucz do rozwiązania problemu.

Ale taki pogląd kontruje Boecjusz, który zauważył, że „jeśli rozkosze cielesne miałyby uszczęśliwiać nie byłoby powodu nie uważać bydła za szczęśliwe”.

Przyjmując takie kryterium należy uznać współczesny świat (wraz z bydłem) za szczęśliwy. A to nie wydaje się być zbyt przekonujące.

Czym zatem jest szczęście?

Przytoczmy jeszcze raz Akwinatę: „szczęście jest dobrem doskonałym, całkowicie zaspakajającym pożądanie” . Na tym świecie „nasze chcenie” nie daje się zaspokoić. Jak mawiał św. Augustyn: „niespokojna jest dusza ludzka dopóki nie spocznie w Bogu”.

I znowu św. Tomasz: „Spoczynek jest zupełny wtedy, gdy z ruchu nie pozostało nic, a radość jest zupełna, gdy z pragnień nie pozostało już nic” .

A tylko w Niebie – z pragnień, nie pozostanie już nic.

Musimy o tym pamiętać, nie tylko jako zwykli poszukiwacze prawdy i szczęścia, ale także jako wychowawcy naszych dzieci.

Na podstawie: Św Tomasz z Akwinu, Suma teologiczna, I-II, q. 2 oraz II-II q. 28 a. 3

_____________________________

_______________________________________________________________

Dowiedz się więcej na temat klasycznego wychowania

form
Decyduj i walcz!
form
Wychować człowieka szlachetnego
Jak panować nad klasą? AKTUALNIE PROMOCJA!
Jak panować nad klasą?
Sztuka samowychowania
Nieposłuszne dzieci, posłuszni rodzice

____________________________________________________________