Głównym przejawem pychy jest, czyli nieposłuszeństwo. Bez posłuszeństwa niemożliwe jest właściwe prowadzenie dziecka. O ile “usprawnia ono wolę człowieka w spełnianiu woli cudzej” (św. Tomasz z Akwinu), to nieposłuszeństwo buntuje się w spełnianiu poleceń przełożonych.

Warto podkreślić, iż omawiana cnota ma głębokie uzasadnienie społeczno-moralne. Akwinata pisał o niej tak: “W wyniku samego porządku naturalnego, ustanowionego przez Boga w przyrodzie byty mniej doskonałe z konieczności poddają się oddziaływaniu bytów doskonalszych. Podobnie w świecie ludzkim na podstawie prawa naturalnego i Bożego podwładni winni okazywać posłuszeństwo przełożonym”.

Znaczenie posłuszeństwa

Dziecko w okresie dorastania, gdy wola i popędy nie są okiełznane przez uformowanie konkretnych sprawności, a umysł nie posiada odpowiedniej wiedzy i mądrości, potrzebuje prowadzenia i przywództwa. Stąd konieczność uformowania posłuszeństwa, jako jednej z pierwszych cnót! Wola jak najszybciej powinna zostać usprawniona w kierunku spełniania określonego dobra, którym w tym przypadku jest słuchanie rodziców i wychowawców. Przy czym rodzice muszą starać się uformować ją mądrze, tzn. wpoić dziecku, że wynika ona z naturalnego porządku, ale nie powinna przechodzić w uległość.
Kłótliwość a pyskowanie

Nieposluszeństwo zawsze wynika z pychy, która może się ujawniać poprzez kłótliwość i swarliwość. Jak zauważa św. Tomasz z Akwinu u źródeł kłótliwości nie tyle leży sama materia sporu, co specyficzny charakter rozmówcy. Człowiek kłótliwy stawia veto nie z powodu odrębnego zdania w danej kwestii, lecz po prostu z premedytacją, złośliwie, drażni się z rozmówcą. Interesuje go spór, a nie rozwiązanie problemu! W sytuacjach wychowawczych owa kłótliwość przyjmuje formę pyskowania, tzn. agresywnego podważania lub komentowania polecenia przełożonego.

Sposób postępowania
W przypadku dziecka z rozbudowaną wadą kłótliwości i nieposłuszeństwa musimy pamiętać, iż mamy do czynienia z osobą przekorną, która „pyskowanie” i kłótliwość uczyniła jednym ze sposobów funkcjonowania. Przyjmując określoną strategię wychowawczą należy pomyśleć o odbudowaniu formacji duchowej i pogłębieniu motywacji religijnej oraz o dodatkowym wniknięciu w materię indywidualnych konfliktów i ich przyczyn.
Doraźnie zaś polecenia powinny być zdecydowane, oparte na pewności siebie, determinacji w głosie, w miarę potrzeby operując roztropnie groźbą kary. Polecenie uzupełnione uzasadnieniem w rodzaju “zrób to, bo…” – może być nieskuteczne, gdyż daje okazję do dyskusji (czytaj: wykłócania się). Słowem – niepotrzebnie stymuluje wadę do jej uaktywnienia.Artykuł ten jest fragmentem większego tekstu, który ukazał się w pracy zbiorowej “Bogactwo młodości wyzwaniem dla wychowawców XXI wieku” wydanej przez Instytut Edukacji Narodowej i Wydawnictwo KUL.


ZAMÓW MOJE KSIĄŻKI I KURSY AUDIO

form
KSIĄŻKA: Wychować człowieka szlachetnego
form
KSIĄŻKA: Decyduj i walcz!
KSIĄŻKA: Nieposłuszne dzieci, posłuszni rodzice
___________________________________________________________________________
Jak panować nad klasą?
KURS AUDIO: Jak panować nad klasą?
KURS AUDIO: Obżarstwo poskromione NOWOŚĆ!
KURS AUDIO: Cud posłuszeństwa
___________________________________________________________________________

Pobierz bezpłatny Raport:
Dwie rzeczy, które musisz zrobić, żeby dzieci słuchały Twych poleceń
Zgadzam się z Polityką Prywatności